ادامه خلق اقیانوس‌های آبی

ادامه خلق اقیانوس‌های آبی

استراتژی اقیانوس آبی

گرچه اصطلاح اقیانوس‌های آبی جدید است، اما وجود این اقیانوس‌ها موضوع تازه‌ای نیست. این اقیانوس‌ها گونه‌ای از حیات کسب‌وکار در گذشته و حال هستند. به یک‌صد سال پیش بازگردید و از خود بپرسید که چه تعداد از صنایع فعلی در آن زمان شناخته شده بودند؟ پاسخ این است: بسیاری از صنایع؛ از خودرو گرفته تا ضبط موسیقی، هوانوردی، پتروشیمی، بهداشت، مشاوره مدیریت که حتی نامی از آن‌ها نشده بود، در آن زمان نوظهور بودند. اینک فقط به سی سال پیش بازگردید. باز هم صنایع چند میلیارد دلاری به سرعت رشد کردند – تلفن همراه، شرکت‌های سرمایه‌گذاری مشترک، نیروگاه‌های گازی، بیوتکنولوژی، خرده‌فروشی، پست پیشتاز، قهوه‌خانه‌های اینترنتی، چوب‌های اسکی، ویدیوهای خانگی تنها بخشی از این صنایع هستند. تنها سه دهه پیش، هیچ‌یک از این صنایع به این معنی وجود نداشتند.
اینک زمان را بیست سال یا شاید پنجاه سال به جلو ببرید و از خودتان بپرسید که اینک چه تعداد صنایع ناشناخته هستند که احتمالاً در آن هنگام به وجود خواهند آمد، اگر تاریخ را پیشگوی آینده بدانیم، باز هم پاسخ این است: بسیاری از صنایع.
در واقع صنایع هیچ‌گاه متوقف نمی‌مانند، بلکه به طور مستمر تکامل پیدا می‌کنند. عملیات تولید بهبود می‌یابد، بازارها توسعه پیدا می‌کنند و نقش‌آفرینانی می‌آیند و می‌روند. تاریخ به ما می‌آموزد که معمولاً ظرفیت خلق صنایع جدید و خلق دوباره‌ی صنایع موجود را بسیار کمتر از حد واقعی تخمین می‌زنیم. حقیقت این است که سیستم کدگذاری بین‌المللی صنایع که قدمت آن بیش از نیم‌قرن است و از سوی مرکز سرشماری ایالات‌متحده گسترش یافت، در سال ۱۹۹۷ با سیستم کدگذاری صنایع آمریکای شمالی جایگزین شد. سیستم جدید ده بخش صنعتی را به بیست بخش گسترش داد تا بازتابی از ظهور صنایع جدید باشد. به عنوان مثال، بخش خدمات در سیستم قدیم اینک به هفت بخش کسب‌وکار در محدوده‌ای از اطلاعات تا بهداشت و مددکاری اجتماعی بسط یافته است. این سیستم‌ها برای استانداردسازی و پیوستگی طراحی شده‌اند، این جایگزینی حاکی از اهمیت توسعه‌ی اقیانوس‌های آبی است.
هنوز هم تمرکز تفکر استراتژیک، مبتنی بر استراتژی‌های رقابتی اقیانوس قرمز است. در واقع استراتژی سازمانی به طور چشمگیری از ریشه‌های آن در استراتژی نظامی تأثیر پذیرفته است و در زبان استراتژی کسب‌وکار نیز از اصطلاحات نظامی استفاده می‌شود. مانند افسران ارشد اجرایی، قرارگاه مرکزی یا سربازان خط مقدم. بدین ترتیب استراتژی به دفاع و مبارزه بر سر قطعه‌ای سرزمین محدود و ثابت منتج می‌شود. به هر حال پیشینه صنعت حاکی از آن است که دنیای بازار بر خلاف جنگ هیچ‌گاه ثابت نبوده و اقیانوس‌های آبی به طور مستمر خلق شده‌اند. لذا، تمرکز بر اقیانوس قرمز، پذیرش عوامل اصلی و محدودکننده‌ی نبرد – و نیاز به مبارزه با دشمن برای پیروزی – و امتناع از رویارویی با قدرت دنیای کسب‌وکار محسوب می‌شود: ظرفیت خلق فضای بازار جدید رضایت‌بخش نیست.

برگرفته از کتاب استراتژی اقیانوس آبی، نوشته دبلیو. چان کیم و رنه مابورن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *