تنها آگاهی کافی نیست

تنها آگاهی کافی نیست

تنها آگاهی کافی نیست

تنها آگاهی کافی نیست

موضع قدیم بازاریاب‌ها این بود که به سرعت از قدرت تبلیغات تلویزیونی دفاع کنند. مشتاق بودند تا داستان‌های موفقیت‌آمیز سال‌های قبل را یادآوری نمایند و به تفصیل و با خرسندی، از اینکه چرا تنها تلویزیون می‌تواند آگاهی لازم را برای آغاز یک محصول جدید و یا حفظ یک محصول قدیمی ایجاد نماید، سخن بگوید.
در همین راستا «سرجیو زیمن (مؤسس شرکت زیمن و مدیر سابق بازاریابی شرکت کوکاکولا. متولد ۱۹۴۵ در مکزیک)»، استاد بازاریابی که اکثر دوران تجدید حیات کوکاکولا را در آنجا به سر برد، عنوان می‌کند که دو عدد از رایج‌ترین آگهی‌های تلویزیونی – آگهی «من دوست دارم به دنیا آواز خواندن را بیاموزم» و «مین جو گرین (آگهی‌ای با پیام Have a Coke, Have a Smile! آگهی فردی سیاه‌پوست که در فوتبال آمریکایی پایش صدمه دیده و در مسیر رختکن، پسری به او یک بطری کوکا می‌دهد. او پس از آشامیدن، لباس خود را به پسربچه هدیه می‌دهد و به او لبخند می‌زند)» – بیش از یک بطری کوکا نفروختند. آن‌ها متوجه این مطلب شده‌اند و آن را قبول کرده‌اند اما این مسئله را به پایان یافتن درآمدهای تصاعدی ربط می‌دهند. او به مزاح عنوان کرد که پیام تبلیغاتی باید تبدیل به این می‌شد:
«من دوست دارم به دنیا نوشیدن را بیاموزم».
او در سخنان خود این پرسش را عنوان کرد: «کی مارت (Kmart، شرکت خرده‌فروشی و زنجیره‌ای در آمریکا، تأسیس ۱۸۹۷) تبلیغات زیادی دارد. خوب که چه؟»

[podcast]http://www.modirha.com/wp-content/uploads/2014/12/MeanJoeGreene.mp3[/podcast]

برگرفته از کتاب گاو بنفش، نوشته ست گادین

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *