اندرو

اندرو

پنج وسوسه مدیران عامل

در ۵ سال گذشته اندرو اوبراین کسی نبوده که بعد از همه از دفتر ترینیتی سیستمز خارج شود. او پس از تصدی مقام مدیریت عامل هیچ‌وقت تا نیمه‌شب در شرکت به سر نبرده بود.
همان‌طور که از پنجره قدی دفترش در سن فرانسیسکو به بیرون می‌نگریست تعجب کرده بود که چه چطور کارش به آن‌وقت شب کشیده است. فردا سالگرد ارتقا او است. اولین جلسه هیئت‌مدیره نیز پس از گذشت یک سال مالی، در دوران تصدی‌گری او، فردا برگزار می‌شود. دستاوردهای این یک‌ساله، طبق تعریف خودش «چنگی به دل نمی‌زند.» اما آن‌قدر که وضع روحی‌اش او را ناراحت می‌کند از بابت دستاوردها ناراحت نیست. تازگی‌ها از قدم زدن در سالن‌ها و راهروهای شرکت پرهیز می‌کند، از هدایت جلسات تیم اجرایی احساس آرامش نمی‌کند و اشتیاقی به شرکت در جلسه‌ی فردای هیئت‌مدیره ندارد. اعضای هیئت، احتمالاً کار را بر او چندان سخت نمی‌گیرند اما به او دست‌مریزاد هم نمی‌گویند.
اندرو اوبراین حاشا نمی‌کرد که در بدترین وضع دوران یک‌ساله مسئولیت قرار گرفته، وضعیتی که هرگز گمان نمی‌کرد به آن سرعت پدید آید.
و بعد وضع بدتر شد.

 

برگرفته از کتاب پنج وسوسه مدیران عامل، نوشته پاتریک لنچیونی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *